Нэгэн цагт Ус,Цэцэг хоёр хамт амьдардаг байж л дээ. Цэцэг усруу хандаж -Усаа!усаа би таньд хайртай гэдэг байж. Ус хариуд нь -Би ч гэсэн чамд хайртай гэдэг байж. Цэцэг усруу хандаж -Усаа!усаа! би таньд хязгааргүй их хайртай гэдэг байж. Ус хариуд нь би ч гэсэн чамд хязгааргүй их хайртай гэдэг байж. Гэтэл нэг өдөр цэцэг үхчихжээ. Ус тэнгэр лүү хандаж. -Тэнгэрээ!тэнгэрээ! цэцэг Яагаад үхчихвээ гэжээ. Тэнгэр хариуд , Усаа. цэцэг үхчихсээн. Цэцэг чамд хайртай байсан. Чи түүнд хайртай гэдэг үгнээс өөр юу ч өгч чадаагүй ш дээ. Цэцэгт юу хэрэгтэй байсан юм бэ. Ус.. Ус.. Чи түүнд хэрэгтэй байсан юм.Тэгээд л цэцэг үхчихлээ гэж хариулав.
0 сэтгэгдэл:
Post a Comment